In het begin van de 16e eeuw, toen de eerste Spaanse ontdekkingsreizigers de Atlantische Oceaan overstaken, via de Prata-rivier de Amerikaanse Zuidkegel binnenkwamen en de Paraguay-rivier volgden tot de baaien van de Paraná en de Uruguay, stuitten ze tot hun verbazing op een ongelooflijke weelde en landbouwproductie.

De grond werd al duizenden jaren bewerkt en bebouwd door een krijgersvolk dat zich Avá noemde, wat Mens betekent.

In de loop van de eeuwen kregen zij talloze namen toebedeeld door hun vijanden, zoals Cários, Chandules, Chandrís en Landules, totdat dit volk uiteindelijk erkend werd als de Guaraní, Een Groot Volk.

De Guaraní verspreidden zich te voet vanuit het Amazonegebied en vestigden zich in verschillende delen van de Amerikaanse Zuidkegel, waarbij ze zich concentreerden in Argentinië, Bolivia, Brazilië, Paraguay en Uruguay.

Uit archeologische ontdekkingen blijkt dat deze migratie rond de 1e en 2e eeuw na Christus is begonnen, vele eeuwen voor het oprichten van de Nationale Staten. Historici schatten het aantal Guaraní in het begin van de Europese invasie, in 1492, op anderhalf tot twee miljoen.

In de laatste vijfhonderd jaar hebben de Guaraní hun verdedigingsstrategieën ontwikkeld en weer herontwikkeld, soms gingen ze de confrontatie met de militaire strijdkrachten direct aan, zoals tegen de imperialistische krijgsmachten van Spanje en Portugal, dan weer zochten ze bondgenoten in de overheersende gemeenschap, of verspreidden ze zich simpelweg. Tegen elke vorm van overheersing (opvoedend, militair, economisch en religieus) in, lukte het de Guaraní hun vrije geest te behouden door het van generatie op generatie overbrengen van hun taal en cultuur als schild te gebruiken en de filosofie van de Zoektocht naar het Land Zonder Kwaad als belangrijkste wapen.

“Dit vrije land, onafhankelijk en oppermachtig, moet zich baseren op de fundamentele beginselen van de inheemse volken. Beginselen die de persoonlijke behoeften te boven gaan en het sociale, economische, culturele en politieke milieu overstijgen en omarmen.

Deze beginselen zijn de kern van het Guaraní-bestaan, net als de voortdurende zoektocht naar het Land Zonder Kwaad en van Vrijheid. Maar wie antwoordt mij? ... Zelfs God antwoordt niet als ik vrij ben gevochten…!!!

Onze essentie is leven zonder meerdere. “…onze God is de Natuur en niet de Wet…”. Beginselen die tot het sociale leven doordringen, zoals Mboroaiu, Mborerekua, Yoparareko, liefde, respect, genegenheid, gemeenschapszin, uitgedragen aan een naaste, die ervoor zorgen dat men zich los kan maken van de individualistische en materialistische manier van leven en die te overstijgen.”

Wilson Changaray
Voorzitter van de Asamblea del Pueblo Guarani de Bolivia (Raad van Guaraní in Bolivia) in maart 2006 tot de president van Bolivia Eva Morales, de eerste inheemse leider in het hoogste ambt van zijn land.